w Wadowicach uczestniczy w szkolnych uroczystościach 10-lecia objęcia urzędu prezydenckiego przez prof. Ignacego Mościckiego;
w Kielcach uczestniczy w zakończeniu peregrynacji obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w diecezji kieleckiej; podobnie w 1974;
organizuje spotkanie Komisji ds. Apostolstwa Świeckich, podczas którego następuje ostateczna redakcja ważnego „Dyrektorium”;
dzięki jego staraniom Watykańska Kongregacja Nauczania Katolickiego nadaje Wydziałowi Teologicznemu w Krakowie tytuł uczelni papieskiej;
z abpem Luigi Poggim odwiedza chorych podczas rekolekcji w Trzebini;
na Pl. Zwycięstwa w Warszawie celebruje pierwszą papieską mszę św. w Ojczyźnie i mówi pamiętną homilię: „Chrystusa nie można wyłączać z dziejów człowieka”, w której padają m.in. ważne słowa jego modlitwy: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi – tej ziemi”;
w siedzibie UNESCO w Paryżu mówi na temat swego rozumienia i znaczenia kultury; odwiedza sanktuarium Cudownego Medalika i klasztor karmelitanek w Lisieux, w którym przebywała św. Teresa od Dzieciątka Jezus;
w Cardiff spotyka się z przedstawicielami Kościołów chrześcijańskich Walii;
podpisuje swą 4. encyklikę „Slavorum Apostoli”;
w Trondheim (Norwegia) uczestniczy w nabożeństwie ekumenicznym w luterańskiej Katedrze św. Olafa; w Tromso, za kołem polarnym, celebruje nabożeństwo modlitewne w blasku słońca o 21.30;
w Rzeszowie beatyfikuje bpa Józefa Sebastiana Pelczara, profesora i rektora UJ, założyciela Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego; przekazuje na własność greckokatolickiej diecezji przemyskiej kościół Serca Pana Jezusa i ustanawia w nim katedrę dla tej diecezji; w Lubaczowie święci prokatedrę gdzie czczony był obraz Matki Bożej Łaskawej, przed którym król Jan Kazimierz składał śluby narodu (1656);
na Pl. św. Piotra kanonizuje trzech błogosławionych w tym Hiszpana, Jana Grande Romana (1546-1600), brata z zakonu Szpitalnego św. Jana Bożego (bonifratrów);
w Legnicy, w obecności kilkuset tysięcy osób, koronuje XIII-owieczny obraz Matki Bożej Łaskawej z Krzeszowa, Królowej Sudetów; lecąc helikopterem z Gorzowa Wielkopolskiego do Gniezna nad Lednicą pozdrawia ok. 10 tys. młodzieży zgromadzonej wokół symbolicznej bramy w kształcie ryby i kieruje do niej specjalne pozdrowienie;
na Pl. św. Piotra celebruje mszę św. dla środowisk migrantów i podróżnych, którzy przybyli na swój Jubileusz Roku 2000;
w wigilię Zesłania Ducha Świętego kieruje orędzie do zgromadzonej młodzieży na polach lednickich: „Nie bój się! Wypłyń na głębię! – jest przy tobie Chrystus”; mianuje ks. Zygmunta Robaszkiewicza biskupem diecezji Morombe na Madagaskarze;
na Pl. św. Piotra wspomina: „Dzisiaj mija 25 lat od chwili, gdy po raz pierwszy jako papież ucałowałem polską ziemię”; wysyła telegram z okazji otwarcia muzeum i odsłonięcia pomnika ofiar obozu śmierci w Bełżcu. /mj
jego starszy brat, Edmund, podejmuje pracę jako lekarz praktykant w Szpitalu Powszechnym w Wadowicach;
w miesięczniku „Znak” publikuje „Wędrówkę do miejsc świętych” – wspomnienia i refleksje po pielgrzymce do Ziemi Świętej;
przebywając w Belgii na zaproszenie bpa Bruges odwiedza Misję Polską w Louvain, a w Brukseli celebruje mszę św. w kaplicy Polskiej Misji Katolickiej;
odwiedza chorych na rekolekcjach w Trzebini zorganizowanych przez duszpasterstwo pielęgniarek parafialnych;
mówi kazanie w katedrze płockiej podczas obchodów 900-lecia tej diecezji;
kieruje list pasterski do chorych archidiecezji krakowskiej;
gości w Krakowie abpa Luigi Poggiego;
w Paryżu spotyka się z wielkim rabinem miasta, młodzieżą na stadionie Parc des Princes oraz z mieszkańcami w katedrze Sacre Coeur;
w poliklinice Gemelli przyjmuje przeora ekumenicznej wspólnoty Taize, brata Rogera Schutza, powracającego z pogrzebu kard. Wyszyńskiego;
w Edynburgu spotyka się z przywódcami Kościołów chrześcijańskich Szkocji;
na początku podróży apostolskiej do Skandynawii w Oslo spotyka się z władzami kraju i przedstawicielami różnych wyznań chrześcijańskich Norwegii;
na początek IV pielgrzymki do Ojczyzny odbywanej pod hasłem: „Bogu dziękujcie, ducha nie gaście!” w Koszalinie przypomina, że obalenie komunizmu dokonało się, ale „w jakimś wymiarze nadal się dokonuje”;
spotyka się z biskupami przybyłymi z Bułgarii do Watykanu z wizytą „ad limina” po raz pierwszy od 50 lat;
we Wrocławiu celebruje mszę św. na zakończenie 46. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego;
w Pałacu Apostolskim spotyka się z abpem Canterbury, prymasem Kościoła anglikańskiego. /mj
dowiaduje się o śmierci Jana XXIII;
w Trzebini odwiedza chorych na rekolekcjach zorganizowanych przez Hannę Chrzanowską i pielęgniarki parafialne opiekujące się chorymi w ich domach;
w rocznicę śmierci Jana XXIII celebruje mszę św. w katedrze wawelskiej – powtarza to niemal co roku;
na Jasnej Górze spotyka się z pielgrzymką zorganizowaną z okazji 30-lecia działalności „Tygodnika Powszechnego”;
w ramach pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny na Wzgórzu Lecha w Gnieźnie spotyka się z młodzieżą;
po 21 dniach od zamachu na jego życie z Polikliniki Gemelli powraca do Watykanu;
na Pl. św. Piotra uczestniczy w modlitewnym czuwaniu zorganizowanym w 20. rocznicę śmierci Jana XXIII; w kolejnych latach niemal co roku celebruje w tym dniu mszę św. w intencji „papieża, który odmłodził Kościół”;
mianuje ks. Damiana Zimonia ordynariuszem diecezji katowickiej;
odwiedza Capri i Modenę, gdzie modli się przy grobie św. Geminiano (342-396), biskupa i patrona tego miasta;
w katolickiej katedrze Chrystusa Króla w Reykjaviku, stolicy Islandii, spotyka się z różnymi grupami wiernych; a w historycznym parku narodowym Thingvellir, w pobliżu miejsca, gdzie zadecydowano i przyjęciu chrześcijaństwa na Islandii w 1000 r.; spotyka się z przedstawicielami obecnych na wyspie wyznań chrześcijańskich;
w Masłowie k. Kielc koronuje obraz Matki Bożej Łaskawej czczony w miejscowej katedrze;
w 30. rocznicę śmierci Jana XXIII modli się w Grotach Watykańskich przy grobie „Papieża Dobroci”;
udaje się w pielgrzymkę do Belgii i w Brukseli modli się przy grobie króla Baudouina;
w millennium śmierci św. Wojciecha w Gnieźnie modli się przy grobie patrona Polski, Czech i Węgier, koronuje obraz Matki Bożej Pocieszenia z Kościoła Wniebowzięcia i figurę Matki Bożej Bolesnej ze Skulska; podczas mszy św. z udziałem siedmiu prezydentów państw Europy Środkowej na Wzgórzu Lecha mówi o jedności duchowej chrześcijańskiej Europy; w Poznaniu pod pomnikiem Ofiar Czerwca 1956 składa hołd zamordowanym wtedy robotnikom /mj
Wtorek – wstęp bezpłatny na ekspozycję, zwiedzanie indywidualne. Ostatni wtorek miesiąca – muzeum nieczynne.
Plan nie dotyczy dni świątecznych i ustawowo wolnych.
